يدخلها شحيح ) ( 1 ) و كالصحيح منقول است از ائمه معصومين صلوات الله عليهم كه آن حضرت صلوات الله عليه شنيدند كه شخصى مىگفت كه بخيل معذورتر است از ظالم يعنى اگر چه هر دو بدند ظلم بدتر است از بخل به اعتبار آن كه بخيل ظلم بر خود مىكند و ظالم بر ديگران حضرت فرمودند كه دروغ گفتى زيرا كه ظلم فعل است و بخل صفت راسخه است در نفس و ظالم بسيار است كه توبه مىكند و حق مظلوم را به او مىرساند هر گاه راسخ نشده باشد در نفس و بر تقدير رسوخ بخيل نيز خواهد بود و فرض مسأله در صورتيست كه ظالم باشد و كريم باشد و بخيل بخل را دارد با ظلم زيرا كه زكات نمىدهد و ظلم كرده است بر چندين هزار فقير و خمس نمىدهد و ستم كرده است بر چندين هزار سيد و همچنين ساير حقوق مثل صله رحم كه ستم كرده است بر خويشان خود و بر پدر و مادر كه احسان ايشان فرض عين است بعد از آن حضرت فرمودند كه بهشت حرام است بر بخيل يعنى به استحقاق مستحق نمىشود و اميد فضل و شفاعت هست و ممكن است كه به مرتبه رسد كه قابليت نيز نداشته باشد ( و قال الصّادق صلوات الله عليه المنجيات اطعام الطَّعام و افشاء السّلام و الصّلاة باللَّيل و النّاس نيام ) ( 2 ) و به عنوان تواتر منقول است از حضرت سيد المرسلين و ائمه صادقين صلوات الله عليهم كه عمده افعالى كه سبب نجاتست طعام دادنست به همه كس سيما فقرا و مساكين و به غربا ، و به همه كس سلام كردنست ، و در شب نماز كردن است در وقتى كه اكثر مردمان در خواب باشند و در خصوص هر يك خصوصا اطعام احاديث متواتره وارد است و ظاهرا اطعام شامل ضيافت و دادن طعام باشد و لازم نباشد كه در خانه اين كس بخورند اگر چه بهتر آنست كه بر سفره